ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ ΜΕΣῼ Α)ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΩΡΟΥ, ΚΟΛΛΥΒΩΝ, ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑΣ, Ἤ Β)ΤΟΥ ΑΣΠΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΕΙΡΩΝ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ, Ἤ Γ) ΤΟΥ ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΝΑΟ. (Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου)

(Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου)

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΜΑΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ ΤΗΣ «ΠΗΓΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ» ΗΜΩΝ:

1. Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ. ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΝΑ ΑΣΘΕΝΗΣΟΥΜΕ ΜΕΣῼ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ; Η Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΕΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟΣ ΠΥΡ-ΦΩΣ.

2. «ΘΕΟΥ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΘΕΟΙ ΜΕ ΚΑΙ ΤΡΕΦΕΙ, ΘΕΟΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΝ ΔΕ ΝΟΥΝ ΤΡΕΦΕΙ ΞΕΝΩΣ» ΛΕΜΕ ΣΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ Θ. ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ.

3. ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ Ν. ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ. Στόν 15ο Ὕμνο του γράφει: "Μέλη Χριστοῦ γινόμεθα, μέλη Χριστός ἡμῶν...

καί χείρ Χριστός καί ποῦς Χριστός ἐμοῦ τοῦ παναθλίου...

ἀσχημοσύνην σώματος ὅλως μή καθορῶντες,

ἀλλ’ ὅλοι ὅλῳ σώματι Χριστῷ ὁμοιωθέντες." ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΕΟΣ ΚΑΤΑ ΧΑΡΙΝ ΝΑ ΜΕΤΑΔΩΣΕΙ ΝΟΣΟ;

4. ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΠΟΥ ΔΙΔΕΤΑΙ ΚΑΤ΄ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ ΑΝΤΙ ΤΟΥ «ΔΩΡΟΥ» (ΔΗΛ. ΤΗΣ Θ. ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ) ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΛΛΥΒΑ, Η ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ, ΤΟ ΑΓΙΟ ΕΛΑΙΟΝ, Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΗΓΗ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΛΥΣΜΟΥ ΑΦΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ Η ΟΠΟΙΑ ΣΚΗΝΩΝΕΙ Σ’ ΑΥΤΑ ΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΟΜΕΝΩΝ ΕΥΧΩΝ.

5. ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΗΓΗ ΑΓΙΑΣΜΟΥ- ΠΡΟΣΚΥΝΩΝΤΑΣ ΤΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ ΤΗΝ Θ. ΧΑΡΗ ΔΗΛ. ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΝΙΖΟΜΕΝΟ. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΠΡΟΣΚΥΝΑ ΑΦΟΡΙΖΕΤΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ (ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ). ΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑΚΤΙΚΑ ΑΠΟ ΕΥΛΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΦΟΒΟ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ.

6. Ο ΙΕΡΕΑΣ ΕΙΝΑΙ «ΕΙΣ ΤΥΠΟΝ ΚΑΙ ΤΟΠΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥ». ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ. ΟΤΑΝ ΑΣΠΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ ΤΟΥ, ΔΗΛ. ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΜΕΤΑΔΩΣΕΙ ΝΟΣΟ; «Οι άγιοι πατέρες διδάσκουν: Ένας ιερέας με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος έχει τόση δύναμη όση δεν έχουν όλοι οι λαϊκοί μαζί!»(Ἅγιος Γαβριήλ ὁ διά Χριστόν σαλός, ἐκ Γεωργίας).

Γιά τήν Θεία Κοινωνία καί τόν κωρονοϊό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γιά τήν Θεία Κοινωνία καί τόν κωρονοϊό, 11-3-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ὁ ἐπικήδειος μιᾶς ψυχῆς καί ἡ ὁμολογία της στά 30 χρόνια τῆς ἀρρώστειας της

Π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

«Μια κοπέλα αδελφοί μου, που την έλεγαν Δήμητρα, ήταν για 35 ολόκληρα χρόνια στο κρεβάτι του πόνου, από βαριά μυασθένεια και μορφές καρκίνου, από τα 12 της χρόνια μέχρι και τα 47 που εκοιμήθη, στο άσυλο ανιάτων. Πότε στο κρεβάτι ανάσκελα οριζοντιωμένη και ακίνητη και πότε στο αναπηρικό καροτσάκι, γεμάτη από σίδηρα. Οι πόνοι φρικτοί σε όλο το σώμα που εξελίσσοντο σχεδόν κάθε μέρα σε ένα ατέλειωτο μαρτύριο.

Κάπου βρέθηκαν κάποιες σημειώσεις της, στη συμπλήρωση των 30 χρόνων, από την βαριά της αρρώστια, από το 1965 μέχρι το 1995. Βέβαια εκοιμήθη 4 χρόνια αργότερα, πέρυσι, το ’99. Θα αρχίσω όμως από κείνο που άφησε ως παρακαταθήκη, για να διαβαστεί την ημέρα της κηδείας της. Και ύστερα θα δούμε τις προσωπικές της σημειώσεις, επί τη συμπληρώσει των 30 ετών της ασθενείας της.

Καρκίνος καί AIDS. Ποιμαντική ἀσθενῶν.Ἐπίλογος

 

Δ. ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ

Καρκίνος καί AIDS. Ποιμαντική ἀσθενῶν.

Ὁ Ὅσιος εἶχε μία θεόπνευστη ποιμαντική ἀντιμετώπιση τῶν πασχόντων ἀπό ποικίλες νόσους, ὅπως καρκίνος, AIDS κ.λ.π. Γενικά τόνιζε ὅτι ἡ ὑγεία τῆς ψυχῆς, ἡ ἄσκηση καί ἡ νηστεία ὠφελεῖ πάρα πολύ τό σῶμα καί τό θεραπεύει. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά ἡ ἁμαρτία, ἡ ἐμπαθής ζωή, τό ἄγχος καί ὁ ἐγωισμός δημιουργοῦν ποικίλα σωματικά νοσήματα.

Ἄν κάποιος ἀσθενής ἀκολουθήσει τίς θεοφώτιστες ὁδηγίες τοῦ Ἁγίου, ὁπωσδήποτε θά ὠφεληθεῖ. Ἀκόμη καί ἄν δέν θεραπευθεῖ πλήρως, λ.χ. ἀπό τόν καρκίνο, τουλάχιστον σταματᾶ τήν ἐξέλιξη του, ἐφ’ ὅσον βέβαια αὐτό συμφωνεῖ μέ τό Θεῖο θέλημα.

Πολύ σημαντικά καί θεραπευτικά εἶναι ὅσα παραθέτει πνευματικό του παιδί:

«Σέ μία συζήτηση, πού ἔκανε ὁ πατήρ Πορφύριος στό Νοσοκομεῖο Συγγροῦ μέ μία Πανεπιστημιακή γιατρό γιά θέματα καρκίνου καί AIDS, διετύπωσε σημαντικές ἀπόψεις: «Ἔχω κάνει κι ἐγώ ἔρευνα γιά τόν καρκίνο καί ἔχω βρεῖ ἀρκετά στοιχεῖα.

Οἱ παγίδες τοῦ διαβόλου (τῆς Ὁσίας Συγκλητικῆς)

Αφού σε βρήκαν τα πρώτα, να περιμένεις και τα κατοπινά!

Η μακαρία Συγκλητική έλεγε, πως οι παγίδες του διαβόλου είναι πολλές. Δεν κατόρθωσε να κλονίσει μια ψυχή με τη φτώχεια; Παρουσιάζει σαν δόλωμα τον πλούτο. Δεν είχε αποτέλεσμα με τις βρισιές και τους χλευασμούς; Προβάλλει τους επαίνους και τη δόξα. Νικήθηκε μέσω της υγείας; Κάνει το σώμα ν’ αρρωστήσει. Γιατί, αφού δεν μπόρεσε ν’ απατήσει τη ψυχή με τις ηδονές, δοκιμάζει να την παραπλανήσει με τους ακούσιους πόνους. Επίμονα λοιπόν μας προξενεί πολύ βαρείες αρρώστιες, ώστε, με τη λιποψυχία, να θολώσει την αγάπη μας στο Θεό. Εσύ όμως, όταν το κορμί σου σφάζεται (από τους πόνους) και κατακαίγεται από τον υψηλό πυρετό και ξεραίνεται από την ακατάσχετη δίψα, – αφού αυτά τα παθαίνεις όντας αμαρτωλός -, θυμήσου την αιώνια κόλαση και την αιώνια φωτιά και τις αφάνταστες τιμωρίες, κι έτσι δεν θα λιποψυχήσεις μπροστά στα τωρινά (βάσανα).

Ὁ εὐλαβής λεπρός στό Ἅγιον Ὄρος

 

Η μεταφυσική αξία των ασθενειών και των θλίψεων
«Υιέ μου, μη ολιγώρει παιδείας Κυρίου, μηδέ εκλύου υπ  αὐτοῦ ελεγχόμενος. Ον γαρ αγαπά Κύριος παιδεύει, μαστιγοί δε πάντα υιόν ον παραδέχεται. Ει παιδείαν υπομένετε, ως υιοίς υμίν προσφέρεται ο Θεός• τις γαρ εστιν υιός ον ου παιδεύει πατήρ; ει δε χωρίς εστε παιδείας, ης μέτοχοι γεγόνασι πάντες, άρα νόθοι εστέ και ουχ υιοί… Ο δε (Θεός παιδεύει υμάς) επί το συμφέρον, εις το μεταλαβείν της αγιότητος αυτού. Πάσα δε παιδεία προς μεν το παρόν ου δοκεί χαράς είναι, αλλά λύπης, ύστερον δε καρπόν ειρηνικόν τοις δι  αὐτῆς γεγυμνασμένοις αποδίδωσι δικαιοσύνης» (Εβρ. 12,5-8,10-11)
«Λογίζομαι γαρ ότι ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς» ( Ρωμ. 8,18)
Όπως καταλαβαίνετε εκ των ανωτέρω χωρίων της Κ. Διαθήκης, οι ασθένειες και οι θλίψεις της παρούσης ζωής έχουν άπειρον μεταφυσικήν αξίαν• δια τούτο πρέπει να τας δεχώμεθα με ευχαρίστησιν, ως επίσκεψιν του Θεού, ως φάρμακα που θεραπεύουν την ψυχήν από το δηλητήριον της αμαρτίας, αν και οι πολλοί τα θεωρούν ως τιμωρίαν Θεού και μεγάλην συμφοράν, και αγανακτούν κατά του Θεού και χάνουν τον αιώνιον μισθόν, και αμαρτάνουν.