Δ. ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ
Καρκίνος καί AIDS. Ποιμαντική ἀσθενῶν.
Ὁ Ὅσιος εἶχε μία θεόπνευστη
ποιμαντική ἀντιμετώπιση τῶν πασχόντων ἀπό ποικίλες νόσους, ὅπως
καρκίνος, AIDS κ.λ.π. Γενικά τόνιζε ὅτι ἡ ὑγεία τῆς ψυχῆς, ἡ ἄσκηση καί ἡ
νηστεία ὠφελεῖ πάρα πολύ τό σῶμα καί τό θεραπεύει. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά ἡ
ἁμαρτία, ἡ ἐμπαθής ζωή, τό ἄγχος καί ὁ ἐγωισμός δημιουργοῦν ποικίλα
σωματικά νοσήματα.
Ἄν κάποιος ἀσθενής ἀκολουθήσει τίς
θεοφώτιστες ὁδηγίες τοῦ Ἁγίου, ὁπωσδήποτε θά ὠφεληθεῖ. Ἀκόμη καί ἄν δέν
θεραπευθεῖ πλήρως, λ.χ. ἀπό τόν καρκίνο, τουλάχιστον σταματᾶ τήν ἐξέλιξη
του, ἐφ’ ὅσον βέβαια αὐτό συμφωνεῖ μέ τό Θεῖο θέλημα.
Πολύ σημαντικά καί θεραπευτικά εἶναι ὅσα παραθέτει πνευματικό του παιδί:
«Σέ μία συζήτηση, πού ἔκανε ὁ πατήρ
Πορφύριος στό Νοσοκομεῖο Συγγροῦ μέ μία Πανεπιστημιακή γιατρό γιά θέματα
καρκίνου καί AIDS, διετύπωσε σημαντικές ἀπόψεις: «Ἔχω κάνει κι ἐγώ
ἔρευνα γιά τόν καρκίνο καί ἔχω βρεῖ ἀρκετά στοιχεῖα.
