Ἄν δέν μετανοήσουν, οὔτε ἡ Κόλαση θά τούς δεχθεῖ – Tοῦ Γέροντος Γαβριήλ

 Ο Θεός είναι πολύ λυπημένος με τους Έλληνες, διότι Τον αρνηθήκαμε. Καταργήσαμε τον Νόμο Του και θεσπίσαμε δικούς μας νόμους.

Κάποτε ο Μέγας Αλέξανδρος σε μια μάχη έπιασε έναν στρατιώτη, που κρυβόταν. Τρέχει και του λέει:

• Πώς σε λένε;
• Αλέξανδρο με λένε.
  Του λέει:
• Αλέξανδρο σε λένε; Ή θ’ αλλάξεις διαγωγή ή θ’ αλλάξεις όνομα! Με βλέπεις εμένα στις μάχες να κρύβομαι;

Κι η Ελληνική Βουλή ή πρέπει ν’ αλλάξει διαγωγή ή πρέπει ν’ αλλάξει όνομα. Μ’ αυτά που έκανε, δεν της αρμόζει να λέγεται Βουλή. Εκείνο το όνομα που της αρμόζει να λέγεται, είναι δεόντως και πρεπόντως άβουλη και ασύνετη και απερίσκεπτη.

Ὁ Γέρων Γαβριὴλ τοῦ Ἁγίου Ὄρους «ξεσκεπάζει» ὅλες τίς αἱρέσεις τοῦ παπισμοῦ καὶ ἐξηγεῖ γιατὶ ὁ Πάπας εἶναι πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου

 

   ΕΚ ΤΟΥ Ι. ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΑΝΟΥ ΚΕΛΛΙΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Ὁ Γέρων Γαβριὴλ τοῦ Ἁγ. Ὄρους «ξεσκεπάζει» ὅλας τὰς αἱρέσεις τοῦ παπισμοῦ καὶ ἐξηγεῖ διατὶ ὁ Πάπας εἶναι πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου

Μία ἀποκαλυπτικὴ συνομιλία, εἰς τὴν ὁποίαν τονίζει ὅτι ὁ Παπισμὸς δὲν ἔχει μυστήρια, διότι δὲν εἶναι Ἐκκλησία. Χαρακτηρίζει τὸν Πάπαν Πρύτανιν ὅλων τῶν αἱρετικῶν διδασκαλιῶν, νοθευτὴν τῶν ὀρθῶν δογμάτων τῆς Πίστεως, καινοτόμον καὶ μεταρρυθμιστὴν τῶν Ἀποστολικῶν καὶ Πατερικῶν παραδόσεων. Διατὶ Πατριάρχαι, Ἀρχιεπίσκοποι καὶκληρικοὶ παραβιάζουν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας, τὰς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων.

Αἱ λειτουργικαὶ φιέσται τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μετὰ τῶν Παπικῶν ὑπενθυμίζουν τὸ Ἰουδαϊκὸν συνέδριον τοῦ Καϊάφα. Δὲν ὀφείλομεν ὑπακοὴν εἰς τοὺς πνευματικούς μας, ὅταν οὗτοι δὲν ὀρθοτομοῦν τὸν λόγον τῆς Ἀληθείας.

Ἡ συνομιλία:

Παραθέτομεν κατωτέρω ὁλόκληρον τὴν συνομιλίαν, ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη τὴν 18ην Νοεμβρίου εἰς τὴν Πυλαίαν Θεσσαλονίκης. Αὕτη ἔχει ὡς ἀκολούθως:

Οἱ πέντε ὁδοί μετανοίας. Ἀπό τίς προσωπικές σημειώσεις τοῦ γέροντα Γαβριήλ

ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΟΔΟΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ. ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ……

Οδοί μετανοίας.

Πολλούς τρόπους μετανοίας μας χάρισε ο Θεός για να σωθούμε. Να επιδοθούμε περισσότερο σε όποιο τρόπο ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μας και τις ικανότητές μας.

Πρώτος δρόμος μετανοίας είναι η αυτοκαταδίκη, η ομολογία των αμαρτιών μας. Καταδικάζεις τον εαυτό σου; Ομολογείς την αμαρτία σου; Ο Θεός σε απαλλάσσει από την αμαρτία. Εξομολογήθηκες με συναίσθηση την αμαρτία; εξάλειψες την αμαρτία.

Δεύτερος δρόμος μετανοίας είναι το πένθος και τα δάκρυα για τις αμαρτίες μας. Πένθησε και εξαλείφεις την αμαρτία. Αφορμή ζητά από σένα ο Θεός για να σου δώσει θησαυρό σωτηρίας. Στέναξε, όχι διότι αμάρτησες, αλλά διότι λύπησες τον Θεό σου.

Ἀπό τίς προσωπικές σημειώσεις τοῦ γέροντος Γαβριήλ: Γιά τούς πειρασμούς καί τίς θλίψεις

«εν τω κόσμω θλίψιν εξετε’ αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον» (Ιωάν. 16, 33)

           Με παραχώρηση του Θεού συμβαίνουν οι πειρασμοί στους ανθρώπους. Δεν είναι έργο της εγκαταλείψεως του Θεού, αλλά ένδειξη της κηδεμονίας του Θεού.

Αν έχουμε μεγάλο φορτίο από πειρασμούς, θα μπορέσουμε να τους κάνουμε πιο υποφερτούς ευχαριστώντας τον Θεόκαι αν δεν έχουμε πολλούς πειρασμούς και πάλι θα απολαύσουμε την εύνοια του Θεού, εφόσον τους υποφέρουμε με ευχαρίστηση.

Να χαιρόμαστε για τους πειρασμούς, γιατί αυτοί γίνονται αιτία να κληρονομήσουμε την Βασιλεία των Ουρανών.

Όποιος δέχεται με γενναία καρδιά τις θλίψεις και τους πειρασμούς, αυτός απολαμβάνει τον πνευματικό πλούτο που βρίσκεται μέσα σ’ αυτές.

Τρέμεις για την αδυναμία της φύσεως σου; Αλλά έλπιζε στον Κύριο του οποίου η δύναμις τελειώνεται και δοξάζεται στην ασθένεια.

Η υπομονή μετριάζει τις θλίψεις, ενώ η ανυπομονησία τις μεγαλώνει.
Η αχαριστία των Χριστιανών πολύ λυπεί τον Κύριο.

Ἀπό τίς προσωπικές σημειώσεις τοῦ γέροντα Γαβριήλ…

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ….

*           Η θυσία των χειλιών, δηλαδή η αίνεση, είναι η λατρεία της καρδιάς. Ο καρπός των χειλιών είναι η πλέον ευάρεστος θυσία στο Θεό.

*           Κεφαλή κάθε αρετής και κορυφή των κατορθωμάτων είναι η προσκαρτέρηση της προσευχής, με την οποία και τις λοιπές αρετές, με την αίτηση από τον Θεό, μπορούμε καθημερινά να αποκτήσουμε.

Η συνεχής προσευχή καθαρίζει την ψυχή από τους πονηρούς λογισμούς και τις ενθυμήσεις.

*          Η προσευχή χαρακτηρίζεται από συντριβή, αυτομεμψία, ευγνωμοσύνη και δοξολογία του Θεού, από αφοσίωση και υποταγή στο θέλημά Του κ.ά. Όλος ό προσευχητικός μας αγώνας στοχεύει στην καλλιέργεια τέτοιων αισθημάτων μέσα στην καρδιά μας. Θα επιτύχουμε αυτά τα αισθήματα με την αδιάλειπτη καλλιέργεια της ευχής.

Ἀπό τίς προσωπικές σημειώσεις τοῦ γέροντα Γαβριήλ....

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ.........

Ό Θεός θέλει να στηριζόμαστε σ' Αυτόν και όχι σέ ανθρώπινες δυνάμεις.

*          Μην έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας• Ή αυτοπεποίθηση είναι εμπόδιο στη Θεία Χάρη. Όταν αναθέτουμε τα πάντα στον Θεό, Αυτός υποχρεώνεται να μας βοηθήσει.

*          Ή απαισιοδοξία υπερνικάτε διά της πίστεως στον Θεό Προνοητή, Κυβερνήτη και Ρυθμιστή των πάντων, και διά της υπακοής στο θέλημα του Θεού.

*          Γνωρίζει ό πονηρός ότι ή πίστη είναι ή μεγαλύτερη παρηγοριά για τη στενοχωρημένη και άρρωστη ψυχή μας, πού έχει πληγωθεί από την αμαρτία. Γι' αυτό προσπαθεί με κάθε τρόπο να διαβάλει την Αλήθεια, σπέρνοντας μέσα μας αμφιβολίες, διαστρεβλώνοντας την πίστη, σκοτίζοντας το νου και ψυχραίνοντας την καρδιά όταν διαβάζουμε ή ακούμε τούς θείους λόγους.

*          Φαίνεται πώς μόνο ή ζωντανή πίστη και ή ελπίδα στο Θεό μας κάνουν να είμαστε σταθεροί και γενναίοι, όπως το βλέπουμε στους αγίους Ιεράρχες, τούς Μάρτυρες, τούς Όσιους και τούς Δικαίους του Θεού.