Εφόδιον Ορθοδοξίας
Βασική Δογματική Διδασκαλία
Τού Πρωτοπρ. Αντωνίου Γ. Αλεβιζόπουλου Δρ. Θεολογίας Δρ. Φιλοσοφίας
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14ο. Η ενσωμάτωσις του ανθρώπου εις την Εκκλησίαν
1. Η άνωθεν γέννησις
Εις
την συνομιλίαν Του με τον Νικόδημον ο Χριστός είπεν, ότι δια να γίνη
κανείς μέτοχος της Βασιλείας του Θεού πρέπει να γεννηθή «άνωθεν»
(Ιωάννης 3,3).
Ο Νικόδημος δε ημπόρεσε να κατανόηση τον λόγον του Χριστού και τον ηρώτησε:
«
Πώς ημπορεί να γεννηθή ένας άνθρωπος όταν είναι γέρων; μήπως ημπορεί να
εισέλθη δια δευτέραν φοράν εις την κοιλίαν της μητέρας του;
Ο Χριστός του απεκρίθη:
Αλήθεια,
αλήθεια σου λέγω, εάν δεν γεννηθή κανείς από νερό και πνεύμα, δεν
ημπορεί να εισαχθή εις την Βασιλείαν του Θεού. Εκείνο το οποίον έχει
γεννηθή από την σάρκα είναι σαρξ και εκείνο το οποίον έχει γεννηθή από
πνεύμα είναι πνεύμα. Μη σου φαίνεται περίεργον διότι σου είπον ότι
πρέπει να γεννηθήτε άνωθεν» (Ιωάννης 3,4-7. Παράβαλλε Και Ιωάννης
1,12-13).
Η
άνωθεν γέννησις δια την οποίαν ομιλε! ο Χριστός, είναι το «λουτρόν της
παλιγγενεσίας και ανακαινώσεως» (Τίτ. 3,5), δηλαδή το άγιον Βάπτισμα εις
το όνομα της Αγίας Τριάδος.
«Τι πρέπει να κάμωμεν, άνδρες αδελφοί;»
