Ὁ πειρασμός τῆς βλασφημίας

 Ο πειρασμός της βλασφημίας

Από το Γεροντικό

Κάποιος μοναχός δεχόταν ενοχλήσεις από τον δαίμονα της βλασφημίας. σηκώθηκε, λοιπόν, και πήγε στον αββά Ποιμένα, θέλοντας να του εξομολογηθεί το λογισμό του, μα γύρισε πάλι στο κελλί του δίχως να ’πει τίποτε στον Γέροντα. Νιώθοντας πάλι, πιο δυνατό μάλιστα, τον πόλεμο του ίδιου λογισμού, ξαναπήγε στον Γέροντα. Ντράπηκε όμως πάλι, κι έφυγε άπρακτος, δίχως να πει στο Γέροντα τίποτε. Κι αυτό έγινε πολλές φορές: πήγαινε να εξομολογηθεί το λογισμό του στον Γέροντα και από την ντροπή του, γυρνούσε δίχως να του πει τίποτε. Ο Γέροντας πληροφορήθηκε και εσωτερικά πως ο αδελφός υπέφερε απ’ τον πόλεμο των λογισμών, μα πως ντρεπόταν και δεν έλεγε τίποτε. Μια μέρα, λοιπόν, που ξανάρθε κατά τη συνήθειά του και δεν έλεγε τίποτε, τον ρωτάει ο Γέροντας:

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΦΙΛΟΘΕΙΤΗ "Εἶχε ἔρθει μιά μέρα γιά νά ἐξομολογηθεῖ ἕνας μετανοημένος ἄνθρωπος. Καί τόν ρώτησα ἐάν βλασφημεῖ καί μέ ἀπάντησε: Κάποτε βλασφημοῦσα, τώρα ὅμως ὄχι."

Είχε έρθει μια μέρα για να εξομολογηθεί ένας μετανοημένος άνθρωπος. Και τον ρώτησα εάν βλασφημεί και με απάντησε: Κάποτε βλασφημούσα, τώρα όμως όχι. Και ξέρετε πάτερ, πώς σταμάτησα αυτό το μεγάλο αμάρτημα;

 Βλασφημούσα πάρα πολύ και ιδιαίτερα την Παναγία. Και μία μέρα ενώ κοιμόμουν, νιώθω ξαφνικά ότι κάποιος με σκουντά και ανοίγω τα μάτια. Και βλέπω μπροστά μου, μια μαυροφορεμένη, ολόλευκη και πανέμορφη γυναίκα και μου λέει: «Παιδί μου (δεν τον είπε ασεβή), γιατί με βλασφημάς;

 Τί κακό σέ έκανα στη ζωή σου»;

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου:Περί λογισμῶν βλασφημίας (οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνέκφραστοι)

«Κλίμαξ»

 ΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΣΤΟΣ ΤΡΙΤΟΣ

Περί λογισμών βλασφημίας

(οι οποίοι είναι ανέκφραστοι)

1. Από δηλητηριώδη ρίζα και φοβερή μητέρα -εννοώ την μολυσμένη υπερηφάνεια- ακούσαμε προηγουμένως ότι προέρχεται ένας πολύ φοβερός απόγονος, δηλαδή η ανέκφραστη βλασφημία. Γι΄αυτό είναι ανάγκη να την φέρωμε στην μέση, διότι δεν είναι τυχαίος εχθρός, αλλά εχθρός και αντίπαλος φοβερώτερος από κάθε άλλον. Το δε χειρότερο είναι, ότι δεν μπορείς εύκολα να την εκφράσης και να την εξομολογηθής ή να την στηλιτεύσης ενώπιον πνευματικού ιατρού. Εξ αιτίας αυτού πολλές φορές αυτή η ανόσιος έφερε πολλούς σε απόγνωσι και απελπισία και κατέστρεψε κάθε τους ελπίδα, όπως το σαράκι το ξύλο.

2. Αυτή λοιπόν, αυτή η παμμίαρη βλασφημία ευχαριστείται πολλές φορές κατά την διάρκεια των αγίων συνάξεων και ακόμη την φρικτή ώρα της τελέσεως των Μυστηρίων να υβρίζη τον Κύριον και τα τελούμενα άγια μυστήρια. Από αυτό αντιλαμβανόμεθα πλήρως ότι δεν τα πρόφερε τα ανείπωτα και ασεβή και ακατανόητα εκείνα λόγια η ιδική μας ψυχή, αλλά ο αντίθεος δαίμων, ο οποίος εκδιώχθηκε από τους ουρανούς, διότι και εκεί σκέφθηκε να βλασφημήση τον Κύριον.